za 09-02-2019 : Torhout 1992 KM - KSVR U10F : 14 - 3

"Zware nederlaag voor onze Super10"

banner U10

Na twee weken zonder wedstrijd, mochten we eindelijk terug de wei in om de groenhemden van Torhout partij te geven. Voor de gelegenheid wisselden de trainers van team, waardoor ik nog een keer de andere groep aan 't werk te zien kreeg.

Na Nieuwjaar zijn we een trapje hoger gaan spelen, met de insteek er meer uit te leren en er op langere termijn beter uit te komen. Dat het tegen een team als Torhout, dat ook een interprovinciaal team in huis heeft, zwaar zou worden, wisten we op voorhand.

Toch startten we niet slecht aan de wedstrijd. Af en toe staken we voorin het neus aan 't venster, zonder succesvol te zijn. Maar gaandeweg nam Torhout toch het heft in handen en kwam het technisch overwicht steeds meer boven drijven. We hielden een tiental minuten stand, maar op een snelle doorbraak van de thuisploeg werd het toch 1-0. Die voorsprong werd al snel verdubbeld met een afstandsschot waar Senne, die ons in 't verloop van de wedstrijd vaak voor erger behoedde, geen verhaal tegen had.

Met 2-0 vatten we dus het tweede kwart aan, met één mannetje minder langs de zijlijn (Joppe, versterking uit de U9, viel helaas ziek uit). Daarin werden we steeds vaker over de voet gelopen door een gretig Torhout. Het uitvoetballen werd ons onmogelijk gemaakt door een hoog druk zettende thuisploeg en bij elke tegenaanval kwamen we een paar stappen te kort. Enkel met een door de wind gedragen corner van Bas konden we iets terug doen. Bij de rust stond het 6-1.

"niet onlogische pandoering"

Het derde kwart verliep terug iets beter. Af en toe probeerden de jongens eruit te raken, maar doordat Torhout zelf hoog speelde (met een doelman die perfect meevoetbalde) lukte dat zelden. Achterin stond het wat steviger en groeide vooral Senne in de wedstrijd met enkele knappe reddingen. Torhout kwam in dat derde kwart slechts twee maal tot scoren toe, terwijl Leon, ook een U9-huurling, op individuele kracht de tweede voor Rumbeke op 't scorebord zette.

Een prima uitgespeelde aanval van de Rumbeekse jongens aan het begin van het laatste kwart, weliswaar afgerond door een ongelukkige owngoal, bracht ons terug tot 8-3. De hoop dat die mooie actie voor beterschap zou zorgen, bleek slechts ijdele hoop te zijn. De score liep uiteindelijk op tot 14-3, nadat het merendeel van het team al lang de handdoek in de ring had gegooid.

Een zware, maar niet onlogische pandoering, dus... en misschien moet ik dan als trainer de hand in eigen boezem steken en toegeven dat de keuze om een trapje hoger te spelen een foute keuze was... Of flikkert er toch nog ergens een lichtje aan 't eind van de tunnel. Gustaaf, Bas, Leon en Senne vielen op bij de thuisploeg met enkele leuke acties, Morris, Gabriel en Leon deden het bij momenten aardig, zij het wat onbezonnen. Er zit dus meer in de ploeg dan wat de 14-3 laat uitschijnen, maar dan moet iedereen er vol voor willen gaan. En dat laatste was wat vandaag ontbrak om er een wedstrijd van te maken: volle goesting en een over-mijn-lijk mentaliteit, waarmee iedereen elke uitdaging moet aangaan. 

Speelden en scoorden voor KSVR:

Senne, Gabriel, Leon, Jerome, Gustaaf, Leon L, Leon S (1), Joppe, Morris, Matiz, Bas (1)

Verslag: Jurgen Wille