za 11-11-2017 : Dosko Beveren – KSVR GU13A : 3 - 5

"We sleepten een zwaarbevochten overwinning uit het vuur in een emotioneel meeslepende wedstrijd"

IMG 6463 3

In een superspannende wedstrijd trokken onze jongens aan het langste eind. Het was misschien niet altijd voetbaltechnisch hoogstaand, maar het was een enerverend duel met een typische derbysfeer: veel positieve (toelaatbare) fysieke contacten, een rustige en duidelijk fluitende scheidsrechter, (kunst-)gras vreten voor elke meter, karakter tonen en daarbij probeerden beide teams hun slimste voetbal te tonen aan het fel meelevende publiek.

Bij Rumbeke, dat zonder vaste drie voetbalde en daardoor op die positie wat wankel overkwam zo nu en dan, startten we met een erg aanvallende basis met een grote hoeveelheid technisch vernuft in. Justine begon op de centrale plek achterin. Vanwege haar duelkracht zou ze een sta-in-de-weg mogen zijn voor deze pittige tegenstander. De match ging heel lang gelijk op. Kleine foutjes werden goed afgestraft en het spel golfde op en neer. De thuisploeg kwam op 1-0, nadat iemand zomaar door onze nog wat onervaren defensie kon wandelen met de bal. Hij schoot onberispelijk binnen.

Kapitein Jonas Vinckier zorgde al rap voor de gelijkmaker met een individuele actie vol kwaliteit. Hij soleerde al evenzeer technisch vaardig door de groene defensie: 1-1. Het werd vervolgens in de eerste helft nog 2-1 voor Dosko Beveren na een situatie van druk op onze verdediging. Noah zorgde voor de 2-2 met een schotje van afstand. Persoonlijke duels werden in de fase voor de rust vaak gewonnen door de thuisploeg. Maar het was Rumbeke dat met een voorsprong zou gaan pauzeren met een heel fijn voetbaldoelpunt: de bal werd veroverd op het centrale middenveld na een stevige schermutseling, de bal ging direct breed naar de rechterflank waar de rechtsback de bal bezorgde aan de breedgetrokken Jonas. Die ging op snelheid langs de lijn en bezorgde de felle instormende linksachter Eppo (na een indrukwekkende run over het ganse veld!) de assist voor de 2-3. We hadden een eerste helft achter de rug met een hoog amusementsgehalte, voetballend vonden we het moeilijker onze draai te vinden.

"behendige dribbelaar"

Maar we hadden Thijs. Die speelde enorm sterk, won heel veel duels, bemoeide zich actief met het spel op alle plekken en dus ging die op drie spelen in de tweede helft. Trainer Jacob vroeg aan enkele jongens wat meer activiteit en beleving, er mocht een schepje bovenop gedaan zijn in deze burentwist. In zo'n match gaat het niet slechts over mooi voetballen, maar als je een positief resultaat wilt halen, (hoor mij, ik hou daar niet zo van bij een U13 om daar dan aandacht aan te geven, maar ik ben ook maar een mens en je voetbalt om te proberen winnen!) zul je moeten knokken voor elke meter grond. Aan de hand van een ontketende Thijs barstten we los in de tweede helft. Justine belandde op de back en Jente vroeg om ook achterin te mogen spelen. Twee kanjers die nog maar weinig weggaven. De ploeg won aan overtuiging toen ook de lichte Louis opeens op felheid en positieve agressie zijn duels ging winnen tegen de kerel die tweemaal zijn formaat leek. De behendige dribbelaar kwam er een aantal malen fraai bij langs en bezorgde ons enkele toffe voorzetten. Jonas tekende voor de 2-4 en dat voelde goed. Ook al omdat hij nog eenmaal snoeihard de lat trof.

In het slotkwartier zette Dosko Beveren alles op alles om terug in de wedstrijd te geraken. Wij gingen wat te ver terug, er stond op een bepaald moment geen tien meer op ons veld. Doordat iedereen voor en met elkaar strijd leverde, overal op het veld. Het voetbal verdween hiermee even en er was een periode van overleven. De uitgelezen kans voor onze doelman Matteo om zich een paar keer flink te onderscheiden. Het was bikkelen en de tanden laten zien. We kregen nota bene een aantal (terecht gefloten) vrije trappen tegen. Dat is iets nieuws, want zo ver zijn we nog nooit gegaan in ons voetbal. Meestal kregen wij juist alle vrije trappen mee van de scheidsrechter. Er ontstond een consensus in ons team dat we perse van deze stadgenoot wilden winnen, zonder overigens fysisch te ontsporen. Het ging om kleine duwpartijtjes, op karakter het balbezit willen overpakken en daarmee net een overtredinkje maken. Niet zo erg dus, maar voor deze U13-groep eigenlijk ongezien fel. Ook linkerflank Samba zette zich stevig in en wist daarbij een paar topcombinaties over de flank te bewerkstelligen. Het werd in dat laatste kwart welverdiend 3-4. Waarmee het opnieuw spannend werd.

De tegenstander ging nu alles of niks spelen. Er kwam ruimte voor ons aan de voorkant. Een goed bewegende Jarne vormde nu voorin het scharnierpunt voor onze aanvalspogingen: snelle omschakelingen voorwaarts zorgden voor gevaar. Maar we konden de match nog niet beslissen. Tot kort voor tijd Jonas en Jarne in een overtalsituatie geraakten, Jonas niet zelfzuchtig was en aflegde vlak voor de doelman en Jarne in staat stelde een eenvoudige, maar mooi uitgespeelde goal te maken: 3-5. Zo sleepten we een zwaarbevochten overwinning uit het vuur in een emotioneel meeslepende wedstrijd. Proficiat aan iedereen!! Dit is de verdienste van de hele ploeg!!!

Verslag Francois Peeters

Foto Kurt Maddens